Logo brielschecourant.nl


Niets dan lof voor zorg in Watergeus

  Human Interest

Werkdruk in de zorg, te weinig tijd voor patiënten. En vooral veel te weinig geld om de goede zorg te leveren. Soms lijkt het alsof er niets positiefs te melden is over de zorg. De ervaringen die Lies en Leo Arensman hadden met de opname van Lies' moeder in het Catharina Gasthuis bevinden zich echter helemaal aan de andere kant van het spectrum.

Door Dick Snijders

Brielle - Toen de dementerende moeder van Lies Arensman op enig moment niet meer zelfstandig in haar woning in Hoogvliet kon blijven wonen, gingen Leo en Lies op zoek naar een oplossing. "Omdat wij in Brielle wonen, kwamen we gelijk bij het Catharina Gasthuis terecht," vertelt Leo. "Zo kon mijn vrouw makkelijk elke dag bij haar moeder op bezoek."

Achteraf gezien zou het beter geweest zijn als het eerder tot een opname op afdeling 'De Watergeus' op de eerste verdieping van het Catharina Gasthuis. "Maar mijn moeder wilde helemaal haar huis niet uit en heeft lang de schijn op kunnen houden dat het wel goed ging," vertelt Lies. "Ze had ook het beeld van een soort fabriek, heel iets anders dan waar ze uiteindelijk in het Catharina Gasthuis terechtkwam. Daardoor was het pas in december vorig jaar dat ze op 94-jarige leeftijd een plaatsje kreeg."

Op dat moment was mevrouw niet alleen geestelijk maar ook lichamelijk versleten. "Ooit woog zo zo'n tachtig kilo, maar op het laatst nog maar 45. En doordat ze een dubbele longontsteking had opgelopen, heeft haar verblijf in De Watergeus maar een paar maanden geduurd."

In die paar maanden hebben Leo en Lies alleen maar positieve ervaringen gehad. "Misschien is het omdat het een kleinschalige voorziening is," zegt Leo, "maar bij het personeel leek het wel of het hun eigen moeder was. Ze werd steeds liefdevol verzorgd en geknuffeld."

Volgens Leo en Lies was niets te veel voor het personeel. "Soms had ze 's nachts behoefte aan iets hartigs en liep ze in haar eentje over de gang," weet Lies. "Dan haalde de nachtdienst een plakje wordt voor haar. Of een andere keer wilde ze een boterham met suiker. Dat kreeg ze niet weg, maar alles wat ze aangaf werd voor haar gehaald. De ochtend dat ze stierf is om vijf uur 's morgens nog een tosti op haar kamer gemaakt. Toen ik bij haar kwam, zat de tomatenketchup nog in haar mondhoek." "Als gekheid gaf ik aan dat ze vroeger ook een advocaatje met slagroom lekker vond," vult Leo aan. "Dat zouden ze ook voor haar gehaald hebben." Naast alle eten en drinken die mevrouw kreeg voorgeschoteld, geldt de lof ook de medische verzorging. Lies: "Niet alleen als het gaat om bijvoorbeeld maatregelen tegen doorliggen, maar er kwam ook elke dag een art bij haar langs."

Reageer op dit nieuws 1
Meer berichten