Logo brielschecourant.nl


Foto: Martin van Gurp

Hoe een gluten bedreiging een mooie kans werd

Silvia Gottschall is niet voor een gat te vangen en ook het nodige lef is haar niet te ontzeggen. Een bijzonder initiatief heeft ervoor gezorgd dat Brielle een uitspanning rijker is die nergens anders in Zuid-Holland is te vinden. Daarom is Silvia deze keer 'de held van de week'.

Waar stond je wiegje?

Ik ben geboren in Vierpolders. In die tijd woonden er nog geen 1800 mannen, vrouwen en kinderen. Er zullen dus niet zo veel Vierpoldernaren zijn, die in het oorspronkelijke dorp geboren zijn, in de tijd dat Vierpolders nog echt Vierpolders was.

Ben je een echte Brielse?

Of ik een echte Brielse ben, weet ik niet. Ik ben op mijn 18de naar Brielle verhuisd en daar woon ik nog steeds. Toen ik geboren werd, was Vierpolders nog een eigen gemeente. In 1980 werd Vierpolders, samen met Zwartewaal, bij Brielle gevoegd. Ik heb nog steeds veel met Vierpolders en inmiddels net zo veel met Brielle.

Ben je trots op Brielle?

Ja hoor, als je kijkt naar de binnenstad, de sfeer die de vesting uitstraalt, het karakteristieke van Brielle. Dat is allemaal om trots op te zijn. En als je ziet, hoe ondernemers hun best doen voor Brielle. Wat mij betreft petje af.

Waar kennen we je van?

Sinds afgelopen mei ben ik een eigen bedrijfje begonnen in de Nobelstraat. Iedereen die daar wel eens gelopen heeft, moet het zijn opgevallen dat ik het plekje heb ingenomen van waar eerst de 'Gulle Geus' was gevestigd. Het is een lunchroom en die heet GluutlooZ & Zo.

Dat klinkt heel bijzonder

Dat is het ook. Ik heb van de nood een deugd gemaakt. Ik heb een gluten allergie en ben nu een lunchroom begonnen, waar alleen maar glutenloze producten op het menu staan; van pannenkoeken tot uitsmijters, van koffie met gebak tot high tea's en alles wat er tussenin zit.

En vergis je niet, he. Het is hier heerlijk eten en drinken, uiteraard en ook voor de klant die helemaal geen gluten allergie heeft. En dat moet ik best nog wel vaak zeggen, want de mensen denken daar soms ten onrechte anders over.

Ben je trots op jezelf?

Best wel. Ik ben nu vooral trots op mijn lunchroom. En zeg er gelijk bij dat ik geluk gehad heb. Ik kwam met een echte warme bakker in contact ergens in het Brabantse. 's Nachts vindt er de bevoorrading plaats en dus zijn al mijn producten vers. En het meeste gebak, dat bak ik zelf. Terwijl ik al een tijdje geleden Sara heb gezien, heb ik toch maar mooi de sprong gewaagd en van een bedreiging een kans gemaakt. De bedreiging was dat ik misschien wel tot aan mijn pensionering werkloos zou blijven. En ik zal de laatste zijn die klaagt over het harde werken.

Nog even Brielle. Wat kan daar beter?

Ik vind het heel erg jammer dat de scholen uit de binnenstad zijn verdwenen. Dat is een forse aderlating geweest voor de vesting. Zo langzamerhand komt de binnenstad er wel erg bekaaid vanaf. Het schip van verschraling zal niet makkelijk te keren zijn.

Ga je ooit nog Brielle verlaten?

Ik denk het niet. Nu met mijn lunchroom in een monumentenpand in de Nobelstraat, ben ik nog meer met Brielle verbonden dan ooit daarvoor. Hier heb ik nog veel werk te doen en met plezier.

Reageer als eerste
Meer berichten