Logo brielschecourant.nl


Foto: Martin van Gurp

Limburger al meer dan 30 jaar in Hellevoetsluis

Door Martin van Gurp

Gerrit Mensing woont in Hellevoetsluis, is alleenstaand en heeft drie dochters. hij heeft een rugzakje zoals elke zestiger dat wel heeft. Maar Gerrit heeft er een bijzondere inhoud inzitten.

Waar stond je wiegje?

Ik ben geboren in Zuid-Limburg. Heerlen is mijn geboorteplaats. Aan de zachte 'G' kan je nog wel horen dat ik uit het diepe zuiden van Nederland kom. En daar ben ik trots op. Want er blijft gelukkig altijd wel iets van een Limburger in me zitten.

Ben je inmiddels een Hellevoeter?

Daar kan ik niet zo maar een antwoord op geven met een ontkenning of bevestiging. Ik heb tien jaar gevaren. Na mijn opleiding werd ik stuurman. Na die tien jaar nam ik een baan aan aan de wal. Mijn eerste dochter was inmiddels geboren. Na wat omzwervingen ging ik met mijn gezinnetje wonen in Hellevoetsluis. En ik ben er niet meer weggegaan. Nu woon ik er al weer meer dan dertig jaar. Al die woonjaren maken je wel een beetje een Hellevoeter, toch?

Ben je trots op Hellevoetsluis?

Dat ben ik zeker. Ik denk aan de buurt waar ik woon, aan de buren die ik heb. Iedereen die ik zo af en toe nodig heb, staan voor mij klaar. Ik vind het alleen al daarom geweldig hier. En dan te bedenken dat ik in het eerste jaar dat ik hier woonde, wel op mijn knieën terug wilde naar Limburg.

Wat ik nog wel even zeggen wil:

Ik vind het geweldig hoe de Vestingdagen zijn uitgegroeid tot een happening, waar we als Hellevoeters trots op mogen zijn. Ik kan er extra van genieten dat het stoom weer zijn plekje heeft gekregen dat het verdient. Daar is het ooit mee begonnen. Mooi toch als je de stoomboot ziet varen, de landbouwmachines ziet gaan en het treintje voorbij rijdt.

Waar kennen we je van?

Vast niet van wat ik allemaal heb moeten meemaken rond operaties en ziekenhuisbezoeken. Wat dat betreft heb ik een stevig rugzakje inmiddels. Ik ben blij dat ik er nog ben en geniet van elke dag. Door alles wat ik heb mee gemaakt, heb ik geleerd van elke dag te genieten.

Waar kennen ze je in Hellevoetsluis dan echt van?

Ik ben vrijwilliger geweest op de Noordhinder; lichtschip 12. En vanaf de start van het zeemanshuis in Oostvoorne ben ik daar met regelmaat te vinden. De zee, de schepen en haar bemanning blijven op de een of andere manier aan mij trekken. Toen ik van een advertentie hoorde bij de vrijwilligersbank van de bibliotheek, was ik gelijk verkocht.

Voor het weekblad 'Groot Hellevoet' schrijf ik artikelen en ga op pad de wijken in. Ik ben altijd wel geïnteresseerd in nieuwe buurtinitiatieven. Dat doe ik al jaren en verzorg, samen met anderen, onder andere de rubriek 'Kijk in de wijk'.

Heb je nog tijd voor andere hobby's?

Ik heb twee motoren waar ik, behalve bij slecht weer, graag op rond rij. De eerste is zo'n luie lobbes die al ploppend met een groot stuur zijn weg zoekt door de polders. Dan heb ik er nog eentje die meer geschikt is voor de stevigere snelheid.

Ga je Hellevoetsluis ooit nog verlaten?

Alleen maar met mijn voeten vooruit door de geopende voordeur! Ik kan me echt nauwelijks voorstellen hier nog ooit weg te gaan.

Reageer als eerste
Meer berichten