Logo brielschecourant.nl


'Ik hou van wind, vals plat en klinkers'

  Human Interest

Held van de week

Bekende gezichten, maar ook heel veel mensen die op de achtergrond hun onmisbare werk doen. In de buurt, bij verenigingen of stichtingen die zich inzetten voor het goede doel bijvoorbeeld. De regio zit vol helden. In deze rubriek krijgen alle helden een gezicht. Deze week is het de beurt aan Marieke van Witzenburg uit Brielle.

Door Dick Snijders

Sport heeft altijd deel uitgemaakt van haar leven. Lang stond zij in het doel van verschillende voetbalclubs en haalde daarbij de selectie van ADO Den Haag. Toen ze daar nog onvoldoende uitdaging in zag, maakte ze twee jaar geleden de opmerkelijke overstap naar het wielrennen, waar ze inmiddels regelmatig het podium mag beklimmen. Marieke van Witzenburg is inmiddels 31 jaar maar heeft nog maar twee jaar wielrenervaring. Haar bijna grenzeloze ambitie maakt, tezamen met een onmiskenbaar talent, echter dat zij nog lang geen einde aan haar progressie ziet.

Waar kom je vandaan?

Ik ben geboren en opgegroeid in Spijkenisse. Voor mijn studie ben ik naar Amsterdam verhuisd, maar daarna heb ik samen met mijn broer weer in een appartement in Spijkenisse gewoond. Toen ik mijn man Nico tegenkwam, had hij net dit prachtige huis gekocht. Sindsdien woon ik in Brielle.

En altijd sportief geweest?

Ja, ik heb van jongs af aan gekeept. Eerst in de jeugd bij Hekelingen, later bij RVVH in Ridderkerk en tenslotte bij ADO Den Haag, waar ik dat jaar reservekeeper was.

Waarom ben je met voetbal gestopt?

Tja, ADO Den Haag was mijn doel en ik kon toen geen nieuwe doelen stellen. Het zag ernaar uit dat de eerste keeper zou blijven en dat ik mij voor nog een jaar in een reserverol moest opmaken. Daardoor had ik moeite met het stellen van nieuwe doelen en dat heb ik in het wielrennen weer gevonden.

Hoe ging dat?

Vooral dankzij mijn man Nico die altijd had gefietst. Al meer mensen hadden gezegd dat ik talent had, maar als je niet uit het wielerwereldje komt is het best lastig. Na een recreatieve koppeltijdrit in Abbenbroek, heb ik me bij een vereniging aangesloten en ben ik wedstrijden gaan rijden. Inmiddels heb ik met de Swaboladies een ploeg met allemaal ambitieuze meiden.

En dat ging gelijk goed?

In het begin helemaal nog niet zo. Ik had nog niet de durf om in een gaatje te duiken en ik was bang voor valpartijen. Tja, als je dan achterin zit, zie je ook alles gebeuren wat maar mis kan gaan. Verder vond ik het lastig om mijn positie te bepalen in het peloton als je meer dan twee uur op de fiets zit.

Wat heb je daaraan gedaan?

Volhouden is eigenlijk het enige. Ik heb heel veel duurtraining gedaan. Vaak langer dan andere meiden, met het idee dat ik nog wel wat in te halen heb. En daarbij veel wedstrijden rijden en langzaam de angst overwinnen.

Hoeveel train je daarvoor?

Ik ben vier dagen gaan werken, waardoor ik op woensdag een lange duurtraining kan doen. Op zaterdag en zondag zijn er altijd trainingen of wedstrijden en daarnaast zit ik ook dinsdag- en donderdagavond op de fiets.

En dat helpt?

Ik heb nu verschillende keren op het podium gestaan. Een echte sprinter zal ik nooit worden, maar in een uitgedunde groep kan ik veel. Ik probeer het moment te zoeken dat niemand het verwacht en hou van zware koersen; veel wind, vals plat en klinkers. Ik ben echt een aanvaller.

Wat zijn je ambities?

Er is nog genoeg te verbeteren. Ik heb geen prof-ambitie. Ik denk dat ze liever jongere meiden hebben en ik zie voor mezelf ook geen toegevoegde waarde. Maar ik wil nu wél ook in grotere wedstrijden bij de eerste groep proberen te komen. En in de komende jaren zou ik graag eens op een NK de rood-wit-blauwe trui voor niet-profs winnen.

Nomineer een held

De regio kent veel meer bijzondere mensen. Sporters, vrijwilligers, ondernemers; mensen die het leven van anderen verrijken. Ken je zo iemand? Nomineer hem of haar: redactie.hb@persgroep.nl.

Reageer als eerste