Logo brielschecourant.nl


Poep

  Column

Ik hou van poep. Maar niet van die natte stinkende honden- of kattenstront. Ik ben meer een liefhebber van stevige, droge koeienpoep. Wanneer ik op een warme zomerdag door het duin loop, raak ik gefascineerd door die geweldige plakkaten die onze Galloway koeien achterlaten. Ik heb ook wel oog voor die chocoladebruine vijgen van onze IJslandse pony's of die zwarte dropvormige reeënpoepjes en van die beige bruine konijnenkeutels. Of zo'n eivormige snipperbal van een bever. Maar een droge koeienvlaai blijft toch het meest trekken.

Als ik dan een mooie heb gespot, dan ga ik eerst even goed kijken. Naar de kleur, de vorm en vochtigheidsgraad. Vervolgens kijk ik of er gaatjes in zitten, want dat zijn de beste. Het mooiste moet dan nog komen; Voorzichtig pak ik de plakkaat op en draai hem snel om. Meestal schieten er dan al kleine insecten via de gaatjes in de poep terug. Goeie poep zit boordevol met duizendpoten, engerlingen, wormpjes, maden en een verdwaalde naaktslak. Of de poep is volledig dooraderd met schimmels. Het is een wereld op zichzelf. Ik kan er volledig in opgaan. En ik ben niet de enige. Een goeie koeienvlaai levert voor veel dieren voedsel; spitsmuizen komen graag naaktslakken weghalen. Kraaien pikken de dikke engerlingen eruit en kwikstaarten pikken de strontvliegen boven de vlaai weg.
Onze koeienvlaaien in het duin zijn zo rijk aan leven, omdat onze grazers geen medicijnen krijgen. Hierdoor blijven onze koeienvlaaien puur natuur, zonder chemische toevoegingen. En daar houden dieren en schimmels toch het meeste van.
Nou wil ik zeker niet dat u als lezer, mijn fascinatie voor koeienvlaaien overneemt, maar ik hoop wel dat u mij niet meer verbaasd of afkeurend bekijkt in het duin. Misschien komt u zelfs wel even meekijken naar de perfecte koeienstront.


Maarten van der Valk
Boswachter Zuid-Hollands Landschap

Reageer als eerste