Logo brielschecourant.nl


Jakobskruiskruid

  Column

Iedereen kent wel het opgestoken vingertje van de boswachter; laat ik die ook maar eens opsteken. Ik wil het namelijk hebben over paarden en voor de bezitter van deze dieren het waarschuwende vingertje opsteken.

Mensen houden paarden, maar hebben vaak geen idee welk gigantisch gevaar er schuilt, op hun paardenweide. Op deze weiden groeit en bloeit namelijk vaak een prachtige plant. Mooie gele bloemen met een sterke geur. Gestreepte rupsen van de Jacobsvlinder doen zich te goed aan het blad. Het kleine rode vlindertje vliegt vaak ook vrolijk rond. Als Jakobskruiskruid zo mooi staat te zijn is het voor een paard ook niet zo'n probleem. De sterke geur en smaak voorkomt dat ze van de plant eten.

Sommige paarden eten weleens een beetje als natuurlijke ontworming. Dan is er ook geen probleem, maar bij overdosering is het eten van de plant voor het paard fataal. Het gevaar ontstaat dan ook vaak pas als de plant afsterft. Je krijgt dan een soort hooi op stam en de plant wordt onherkenbaar voor het paard. Ze eten de plant gewoon mee met de rest van het hooi. Als een paardenweide vol staat met de planten, bestaat er dus in de nazomer een serieus risico voor het paard. Dus de tip van de boswachter is, zorg dat het Jakobskruiskruid ver van uw paard of pony blijft. Houd uw paardenweide vrij van Jakobskruiskruid. In de duinen groeit de plant van nature en hoort hij echt bij het gebied. Maar ook dan is het soms een dilemma voor de boswachter. Vooral als de plant plaatselijk massaal voorkomt. Van die veldjes met alleen maar bloeistengels van Jacobskruiskruid. Grijp je dan in, of laat je het mooi bloeien? Om overlast te voorkomen en om verdere verspreiding te voorkomen maaien we sommige locaties dan voor de bloei. Het lijkt er op dat de massale bloei dan afneemt. Hoopgevend is dat uit onderzoek blijkt dat de plant na een periode ook weer verdwijnt. Hoe dan ook, let op met Jacobskruiskruid.

Joop Westerveld
Boswachter Zuid-Hollands Landschap

Reageer op dit nieuws 1