Logo brielschecourant.nl


Starende reegeit

  Column

Licht gespannen begin ik aan mijn reeënexcursie bij Hotel van Marion. In samenwerking met de hotelier laten we geïnteresseerden genieten van Landgoed Mildenburg. Op zoek naar de verborgen kant van het landgoed en kijken wie er buiten de paden leeft. De ree maakt altijd indruk op mensen en ik zal deze toch moeten laten zien.

Hoe doe je dat nou, een ree laten zien. Het geweldige is dat deze dieren in het wild leven maar zich niet laten sturen. Gelukkig zijn reeën wel gewoonte dieren en laten ze zich in het vroege voorjaar regelmatig zien. Op zoek naar smakelijke knopen van struiken en bomen staan ze goed zichtbaar in de bosvakken. Vanaf het pad verstoor je ze minimaal en geven ze je een inkijkje in hun leven.
Dus op pad met zestien deelnemers met hoge verwachtingen. Als boswachter moet ik toch weten waar de reeën nu midden op de dag zijn. Nou, dat valt tegen. Als één bewegend lichaam sluipen we door het bos. De groep is super stil en volgt mij gestaag. Na anderhalf uur hebben we nog geen ree gezien, wel verschillende boomklevers, groene specht, bonte specht, minimaal vier eekhoorns en bloeiende kleurige bolletjes. Maar niet wat we echt zochten. Ik heb ondertussen alle krabplekken, wissels, prenten en ligplekken en veegplekken laten zien. Ik raak een beetje moedeloos.
Opeens tikt mijn dochter als dienstdoende sidekick mij op de arm. Daar, papa, kijk. En tussen de hulst staan een reegeit met een groot kalf ons met grote zwarte ogen aan te kijken. Poeh, er gaat een opluchting door de groep en een ander soort spanning komt over de groep. Voldaan gaan we als één groep terug. In de auto naar huis somt mijn dochter vol enthousiasme alle dieren op die ze heeft gezien en niet alleen de reegeit met kalf. En ik denk; de reis op weg naar het doel is eigenlijk veel belangrijker. Geniet van elk uitstapje buiten, ook van het onverwachte!

Maarten van der Valk
Boswachter Zuid-Hollands Landschap

Reageer als eerste